روز استقلال ارمنستان

روز استقلال ارمنستان

پس ۷۰ سال حکومت شوری، بالاخره ارمنی ها در ۲۱ سپتامبر روز استقلال را اعلام کردند. مسلما این روز دارای جایگاه ویژه در بین قلب مردم ارمنی تمام دنیا است.

اعلام استقلال

در سال ۱۹۹۱ , میخائیل گورباچف تلاش نهایی خود را برای جلوگیری از سقوط اتحاد جماهیر شوروی انجام داد. در ۱۷ مارس سال ۱۹۹۱ ، یک رفراندوم برای حفظ شوروی انجام شد. تقریبا ۷۵ درصد از مردم خواستار حفظ شوروی بودند. اما ارمنستان، گرجستان، مولداوی، لتونی، استونی و لیتوانی این رفراندوم را رد کردند.

ارمنستان زمانی که تحت حکومت شوروی بود ، بسیار محدود و بسته به حساب می آمد. در نهایت در تاریخ یکم مارس، شورای عالی ارمنستان پس از یک ماه ، رفراندوم استقلال ارمنستان را برگذار کرد.

در تاریخ ۲۳ آگوست ۱۹۹۰ نتیجه نهایی رفراندوم اعلام شد و شورای عالی ارمنستان آن را تایید کرد. رهبران جدید ارمنستان آن را مجددا ساختند و در این زمان جمهوری سوسیالیستی شوروی ارمنستان نامش را به جمهوری ارمنستان تغییر داد.

رفراندوم کشور ارمنستان برای جدایی از شوروی و استقلال در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۱ برگذار شد. میزان ۹۵ درصد از شهروندان ارمنستان رای به استقلال آن دادند زیرا آن ها خواستار، استقلال و دولت خود بودند. در آن زمان رئیس شورای عالی لئون تر پتروسیان بود . اون سند استقلال را امضا کرد و برای اولین بار آرام مانوکیان یکی از اعضای مجلس ، با صدای بلند بیانیه استقلال را خواند.

جشن روز استقلال ارمنستان

بسیاری از مردم و هنرمندان، روز استقلال ارمنستان را جنش می گیرند. جشن ها همراه با سرود ملی ارمنستان هستند. به هر حال، بصورت سنتی در این روز هیچ روش بخصوصی برای جشن گرفتن وجود ندارد. همچنین در دیگر کشورهایی که ارمنی ها پراکنده هستند تمایل دارند یکدیگر را دعوت کنن و روز استقلال را در کنار هم جشن بگیرند.

سرود ملی ارمنستان ( میهن ما )

سرود ملی ارمنستان یک شعر می باشد. این شعر توسط میکائیل نالباندیان در سال ۱۸۵۹ نوشته شده است. آهنگ ساز این شعر، بارسیگ کاناچیان است. همچنین ریشه این آهنگ برگرفته از موسیقی یک دختر ایتالیایی است. ” میهن ما ” از سال ۱۹۱۸ سرود ملی است. از آنجا که مستقل شدن برای بسیاری از کشور های دنیا تنها یک رویاست، ارمنی ها افتخار دارند که هم اکنون مستقل هستند. آن ها چندین قرن در انتظار این استقلال و آزادی بودند و با پافشاری و استقامت خود ، هم اکنون به این هدف ارزشمند رسیدند. در این راه بسیاری از ارمنی ها زندگی و جان خود را فدای کشورشان کردند. اما در نهایت در سال ۱۹۹۱ این رویا به واقعیت پیوست.

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دنیا برای من است

  • facebook
  • twitter
  • googleplus
  • linkedIn
  • flickr

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *